ONDERSTROOM

onder ons

zwart

lagen die warmte bewaren

ook als het licht verandert

de stad leerde dragen

gewicht in muren

gewicht in adem

maar in dat donker

bleef iets gloeien

geen herinnering

maar beweging

klank die ruimte zocht

woorden die muren openbraken

lichamen die zeiden

hier

vrijheid kwam niet zacht

ze schuurde

ze vonkte

wat toen begon

stroomt nog

in hoe wij maken

hoe wij spreken

hoe wij niet meer wachten

de zwaarte is er nog

maar ze houdt ons niet stil

wij dragen haar

zoals vuur zijn as draagt

Heerlen

tussen fundament en toekomst

tussen wat onder ons ligt

en wat wij durven

ter ere van

alles wat onderhuids doorgaat